Symphonie en violet (1930), Gleizes’in üslubunu doğrudan okunur kılan bir resim çalışmasıdır. Yüzey, birbirini dengeleyen alanların hesaplı bir düzeni olarak okunuyor. Ritmik biçim parçalanması ve kesişen düzlemler, kompozisyonun karakterini veriyor. Albert Gleizes, Fransız bir sanatçı olarak kübizm içinde anılıyor.
Sade duvarlarda tek başına yeterli bir grafik güç taşır.