Portrait of a Lady in White (1929), Kahlo’nun üslubunu doğrudan okunur kılan bir resimdir. Kompozisyon tek figüre yaslanıyor; çevre onu tamamlıyor. Bakış ve duruş, figürü bir kimlik olarak kuruyor. Simgelerle örülü kişisel dünya ve halk sanatından gelen dolaysız anlatım, kompozisyonun karakterini veriyor. Eser, 20. yüzyıl modernizm bağlamında okunuyor.
Portre ve figür seçkilerinde güçlü bir eşlikçi olur.
