1905 tarihli Lamia, Waterhouse’un en tanıdık yüzünü gösteren bir resim çalışmasıdır. Renk aralığı sınırlı tutulmuş; etki tonlar arasındaki farktan geliyor. Çalışmanın görsel dilini yumuşak ışık ile efsane ve şiirden gelen kadın figürleri kuruyor. Eser, 19. yüzyıl sonu Ön Raffaellocu gelenek bağlamında okunuyor.
Sade çerçevelerle birlikte dengeli bir bütün kurar.
