Neapolitan Song (1929), fütürizm diline bağlanan bir resim çalışmasıdır. Düzen, göz gezdirirken duracağı yerleri belirleyecek biçimde kurulmuş. Görsel dili modern kenti ışık ve çelik ritmiyle kuran kompozisyon tanımlıyor. Çalışma fütürizm damarına, dönem olarak da 20. yüzyıl üretimine bağlanıyor.
Sade çerçevelerle birlikte dengeli bir bütün kurar.
