Self-Portrait (1887), Van Gogh’un üslubunu doğrudan okunur kılan bir resimdir. Figürün ifadesi, sahnenin tek olayı hâline geliyor. Yüzeyi titreten dokusal ritim ve yüksek doygunlukta renk, kompozisyonun karakterini veriyor. Çalışma post empresyonizm damarına, dönem olarak da 19. yüzyıl sonu üretimine bağlanıyor.
Koridor ve çalışma odası gibi yakından bakılan yerlerde iyi çalışır.
