Bleu de ciel (1940), Kandinsky’nin üslubunu doğrudan okunur kılan bir resim çalışmasıdır. Yüzey, birbirini dengeleyen alanların hesaplı bir düzeni olarak okunuyor. Renk ile müzikal karşılık kurma, bu yüzeyde de belirleyici. 20. yüzyıl üretimi içinde soyut sanat ve Bauhaus çizgisinde duruyor.
Sade duvarlarda tek başına yeterli bir grafik güç taşır.
