La Cage des Temps (1951), Tanguy’nin üslubunu doğrudan okunur kılan bir resim çalışmasıdır. Biçimler, birbirini bastırmadan aynı yüzeyi paylaşıyor. Keskin gölgeler ve puslu ufuk, bu yüzeyde de belirleyici. Eser, 20. yüzyıl sürrealizm bağlamında okunuyor.
Sade çerçevelerle birlikte dengeli bir bütün kurar.
